Gereformeerde Kerken in Nederland

Zie Gereformeerde Kerken in Nederland (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van Gereformeerde Kerken in Nederland.
Gereformeerde Kerken in Nederland
Parkkerk, gebouwd naar ontwerp van E.A.C. Roest als typisch gereformeerde kerk Gerard Brandtstraat. Gezien vanaf het Vondelpark Datering 1926
Parkkerk, gebouwd naar ontwerp van E.A.C. Roest als typisch gereformeerde kerk Gerard Brandtstraat. Gezien vanaf het Vondelpark Datering 1926
Indeling
Hoofdstroming Protestantisme
Richting Gereformeerd calvinisme
Voortgekomen uit Dolerenden en grootste deel Chr. Geref. Kerk in 1892
Afsplitsingen 1926: Geref. Kerk in Her. Verb.
1944: Geref. Kerk vrijgem.
2004: Grotendeels opgegaan in PKN, restant omgedoopt tot Voortgez. Geref. Kerken in Ned.
Aard
Locatie 857 kerken in Nederland (2004)
Aantal leden 675.000 (2004)
Karakter tot ca. 1970: orthodox-gereformeerd, nu: overwegend modern-gereformeerd
Portaal  Portaalicoon   Christendom
Protestantisme

Titelpagina Statenvertaling

in Nederland

..Stromingen

Lutheranisme
Lutheranisme
Vrijzinnig protestantisme
Vrijzinnig protestantisme
Midden-orthodoxie
Protestantse Kerk in Nederland
Modern-gereformeerd
Voortgezette Gereformeerde Kerken in Nederland
Orthodox-protestantisme
Calvinisme
Gereformeerd protestantisme
Orthodox-protestantisme
Orthodox-gereformeerd
Orthodox-gereformeerden
Bevindelijk gereformeerden
Bevindelijk gereformeerden
Evangelisch

Evangelisch christendom
Voormalige gereformeerde kerk en pastorie Pieterburen
Gereformeerde kerk Stadskanaal
Gereformeerde kerk Sliedrecht
Gereformeerde Kerk Brandwijk

De Gereformeerde Kerken in Nederland (GKN), ook wel aangeduid als "synodalen" of "Gereformeerd synodaal" (dit ter onderscheiding van de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt), was tot 1 mei 2004 een Nederlands gereformeerd kerkgenootschap. In januari 1949 bedroeg het aantal zielen behorend tot de Gereformeerde Kerken in Nederland 660.568, waarvan 343.802 belijdende leden. Er waren toen 789 predikanten.[1] Het hoogste aantal lidmaten kenden de Gereformeerde Kerken in Nederland in 1975; zij telden toen ruim 900.000 leden.

De Gereformeerde Kerken in Nederland zijn in 1892 ontstaan toen twee groepen die zich van de Nederlandse Hervormde Kerk hadden afgescheiden zich verenigden, namelijk de Christelijke Gereformeerde Kerk in Nederland, voortgekomen uit de Afscheiding van 1834 onder leiding van Hendrik de Cock, Hendrik Scholte, A.C. van Raalte, A. van Brummelkamp, S. van Velsen en G.F. Gezelle Meerburg en de Nederduits gereformeerde Kerken, voortgekomen uit de Doleantie van 1886 onder leiding van Abraham Kuyper.

In naam, in belijdenis en kerkregering wilden de Gereformeerde Kerken in Nederland een voortzetting zijn van de oude Gereformeerde Kerken sinds 1618 en de tijd van de Reformatie in Nederland. De kerken grepen in hun naam terug naar de tijd vóór 1816. De acta van de Synode van Dordrecht (1618/1619) beginnen met de vermelding: "In de jare 1618 is vergaderd geweest en aangevangen een nationale synode van de Gereformeerde Kerken."

Predikanten voor de Gereformeerde Kerken in Nederland werden opgeleid aan twee 'eigen' universiteiten: de Vrije Universiteit te Amsterdam en de Theologische Universiteit te Kampen.

Vanaf 1 mei 2004 zijn de Gereformeerde Kerken in Nederland opgegaan in de Protestantse Kerk in Nederland, die daarmee het grootste protestantse kerkgenootschap in Nederland werd. De fusie bestond uit de drie Samen op Weg-kerken: de Nederlandse Hervormde Kerk, de Gereformeerde Kerken in Nederland en de Evangelisch-Lutherse Kerk in het Koninkrijk der Nederlanden.

  1. T.H. Delleman (1949). Kerken in Nederland.

Developed by StudentB